|
Eerste Cradle to Cradlebedrijf
in Nederland met reacties overladen
Beco Groep en EPEA in duurzame industriële
processen: `afval=voedsel'
18-03-2008
Een week na de bekendmaking van de unieke samenwerking tussen
EPEA en BECO Groep, is BECO Groep overladen met reacties van
bedrijven, die graag meer willen weten over de Cradle to
Cradle-diensten. Cradle to Cradle is een strategie waarmee
industriële processen en producten zo worden ontworpen dat deze
veilig, winstgevend en volledig hernieuwbaar zijn en zowel
economische, als ecologische en maatschappelijke waarde
opleveren. Michael Braungart is, samen met de Amerikaanse
architect McDonough, de bedenker van het Cradle to Cradle
concept dat hij via zijn bedrijf EPEA in de praktijk brengt.
In Nederland werd Cradle to Cradle in korte tijd populair met de
slogan `afval=voedsel'. De strategie van Braungart en zijn
partner William McDonough gaat ervan uit dat alle productie
hernieuwbaar dan wel volledig natuurlijk afbreekbaar moet zijn.
Braungarts bedrijf EPEA ontwikkelt en beheert alle kennis op het
gebied van Cradle to Cradle en heeft een schatkist aan kennis
over materialen in haar database opgeslagen. Binnenkort wordt
een team consultants van BECO Groep door Michael Braungart
getraind, en verkrijgt de benodigde kennis om Cradle to Cradle
projecten uit te voeren. Alle projecten worden door dit team van
BECO Groep uitgevoerd in samenwerking met consultants van EPEA.
Michael Braungart is op dit moment één van de meest gevraagde
sprekers op het gebied van maatschappelijk verantwoord
ondernemen. De Duitse chemicus is regelmatig in Nederland, met
grote opdrachten als de inrichting van de Floriade in Venlo.
Braungart heeft uitvoerig en diepgaand gesproken met Franc van
den Berg (directeur), Diana de Graaf (clustermanager
eco-efficiency) en Carla Neefs (marktmanager bedrijven) van BECO
Groep. Zij spraken over de kennis, ervaring en het
klantenprofiel van BECO Groep en de manier waarop samenwerking
kan leiden tot verdere verspreiding van het concept Cradle to
Cradle in Nederland.
Michael Braungart motiveerde de keuze voor BECO Groep met het
volgende, persoonlijke statement:
"We at EPEA are scientists focusing on research and education.
We see great opportunities to roll out the Cradle to Cradle
concept in the Netherlands. In order to spread further the
concept of Cradle to Cradle, it is necessary to reach as many
companies and organisations as possible that can implement
Cradle to Cradle-practices within their production processes.
That is why we have chosen to cooperate with BECO Group. BECO
has a lot of proven experience in implementing sustainability
within companies, on a strategic as well as on an implementation
level.
Via this cooperation we have created a strong team that has both
the scientific and the implementation power to make Cradle to
Cradle work for the benefit of Dutch and Belgian companies and
organisations. Since BECO Group is an international player, with
a strong international network through the Inogen Alliance,
companies worldwide can also benefit from this cooperation ."
BECO Groep is een internationaal adviesbureau voor duurzame
ontwikkeling. BECO zoekt samen met haar klanten naar oplossingen
die de synergie tussen mens, milieu en winstgevendheid
versterken. Voor de Cradle to Cradle diensten maakt BECO gebruik
van haar kennis en ervaring op gebied van strategie
ontwikkeling, duurzaam herontwerp van producten en processen en
duurzaam bouwen.
De Environmental Protection and Encouragement Agency (EPEA),
opgericht door Professor Dr. Michael Braungart werkt wereldwijd
met klanten om de Cradle to Cradle-methodologie toe te passen op
het ontwerp van nieuwe processen, producten en diensten.
Bron: persbureau Nieuwsbank
Afval = voedsel
‘Cradle to Cradle’, het baanbrekende concept van Michael
Braungart en William McDonough, begint overal ter wereld voet
aan de grond te krijgen. De visie is simpel. We moeten
uitsluitend nog intelligente producten ontwerpen, gemaakt van
verantwoorde, volledig afbreekbare materialen die we steeds weer
kunnen teruggeven aan technische of biologische kringlopen. Zo
wordt afval weer voedsel en blijven materialen eindeloos
herbruikbaar.
Bron: http://www.duurzaamheid.nl/c2c/Het_boek-oud/Persbericht.asp
“Leef een grote voetafdruk!
Hoe meer afval hoe beter”
08 - 06 - 2007
Op een conferentie over Maatschappelijk Verantwoord
Ondernemen zeggen dat iedereen meer moet vervuilen! Dat
consumenten meer moet kopen. Dat we het leven moeten vieren. Dan
moet je wel een erg goed verhaal hebben. De Duitse chemicus
Michael Braungart had dat.
"We willen allemaal wel een beetje minder autorijden", begon
Braungart woensdag zijn speech op een dag over het Nieuwe
Ondernemen, georganiseerd door MVO Nederland. "Maar een beetje
minder is niet goed, het is even slecht. Als je het milieu een
beetje minder vernietigt, blijf je het vernietigen. Een beetje
beschermen is geen bescherming."
"Alles moet veilig terug"
Braungart stelt dat je de dingen niet minder slecht moet doen,
maar de goede dingen beter. Die filosofie bedacht hij samen met
zijn Amerikaanse collega en architect William McDonough, het
idee dat alles wat we produceren veilig terug moet kunnen in de
grond.
Dus maak afbreekbare, composteerbare T-shirts bijvoorbeeld. Die
kun je gewoon in de natuur weggooien. Dat afval is mest voor
voedsel. Of maak een biologisch afbreekbare fles waarin een
zaadje is ingebouwd. Gooi het weg en er groeit iets moois uit de
grond.
Het is als de natuur zelf, al het afval van bomen en dieren is
voeding voor natuur of nieuwe gewassen. Zo ontstaat er een
gesloten, circulaire economie en lossen we ons afvalprobleem op.
Sterker nog, hoe meer afval hoe beter, want dat betekent meer
voeding voor gewassen. Afval = voedsel. En we hoeven ons dus
niet schuldig te voelen als we meer consumeren.
Braungart en McDonough schreven het boek 'Cradle
to Cradle: Remaking the Way We Make Things' en adviseerden vele
politici en bedrijven, waaronder autoproducent Ford.
Behalve over biologische voedingsmiddelen spreekt Braungart over
technische 'voedingsmiddelen'. We zouden alle producten zo
moeten fabriceren dat we alle onderdelen opnieuw kunnen
gebruiken. Alle onderdelen van een oude stoel zouden onderdelen
moeten zijn voor de nieuwe stoel. De producten leggen zo geen
weg af van de wieg naar het graf, maar van de wieg naar de wieg
(cradle to cradle).
Auteur: OneWorld Bron: Oneworld
Het Cradle-to-Cradle concept van McDonough en Braungart wordt
warm omarmd door Nederland. Het VPRO-programma Tegenlicht dat
maandagavond wordt uitgezonden -herhaling op dinsdag- besteed
onder andere aandacht aan het Cradle to Cradle concept voor
Almere, waar wethouder Adri Duivesteijn een prominente rol in
speelt.
Volgens het Cradle to Cradle concept is afval een grondstof voor
iets nieuws en moeten grondstoffen van ‘wieg tot wieg’ (cradle-to-cradle)
worden gebruikt. Bij de groei van Almere zal duurzaamheid:
‘afval is voedsel’ de pijler worden van de toekomstige
uitbreiding van de stad zijn.
Minister Jacqueline Cramer van VROM heeft Almere deze opgave
gegeven in het het kader van het Urgentie Programma Randstad.
Denk daarbij aan de bouw van energieproducerende wijken en
geheel andere uitgangspunten bij ontwerp en bouw van woningen,
bedrijven en infrastructurele voorzieningen.
Het boek heet Cradle to Cradle: Remaking
the way we make things .
Afval is Voedsel Het is een
enthousiast verhaal van mensen die eens niet vertellen wat
allemaal niet mag, maar juist wat wel goed werkt en hoe goed het
aansluit op onze Westerse stijl van leven.
De basiswaarneming die ze doen is dat de mens het eerste en
enige ding op Aarde is dat afval oppot. Alles, alles, alles in
de natuur wordt hergebruikt terwijl wij niet veel beters kunnen
bedenken dan ons afval op grote hopen te gooien of via
verbranding in de atmosfeer te lozen. We zijn de eerste en enige
soort die niet meedraait in de eeuwigdurende levenscycli van de
natuur.
Interessant is nu dat ze niet concluderen dat alles biologisch
afbreekbaar moet zijn, of dat we zaken zo veel mogelijk moeten
recyclen. Want, zo zeggen ze terecht, recyclen stelt het storten
van afval uit, maar het voorkomt het niet. Terwijl het wordt
gerecycled degradeert de kwaliteit van het materiaal en via een
kilometerpaaltje of tuinbank komt het op den duur toch terecht
op de afvalhoop.
Ze stellen daarom voor om twee cycli te hanteren: de ene is het
natuurlijke proces van composteren en opnieuw tot leven wekken
van afval; de andere cyclus gaat over "technische materialen"
zoals ijzer of plastic, en die moeten zo worden gebruikt dat ze
gemakkelijk van andere delen te scheiden zijn voor hergebruik
zonder kwaliteitsverlies. Dus geen lijm maar samenklikken. Het
boek zelf demonstreert het principe, want dat is gedrukt op
plastic dat eeuwig kan worden omgesmolten tot een even goed boek
met andere inhoud. De inkt kan met de juiste temperatuur worden
gesmolten en hergebruikt.
Is dit duurder dan de middelen die we nu gebruiken? Ja en nee.
In veel producten zitten de kosten voor ecologische belasting
niet doorberekend, en daardoor lijkt het goedkoper om gebruik te
maken van materialen die later als afval gedumpt worden. Maar
waar burgers zich een rad voor ogen laten draaien door de
industrie die geen verantwoording neemt op dit punt grijpt vroeg
of laat de overheid in namens ons allemaal. Die stelt vanzelf
regels en wetten op om beter gedrag af te dwingen. En dat zal
gebeuren door de nu nu niet meegerekende effecten alsnog door te
berekenen. Op dat punt worden deze zienswijzen vanzelf efficient.
Het is jammer dat de meerderheid daar op lijkt te wachten.
Cradle-to-cradle
design.
Chemicus Michael Braungart en architect William McDonough
trekken wereldwijd veel aandacht door te kopiëren wat de natuur
al miljarden jaren doet: haar eigen afval hergebruiken als
voedsel. Het door hun bedachte cradle-to-cradle principe stelt
dat alles wat wij produceren op enig moment terug de natuur in
kan of volledig kan worden hergebruikt. Zij laten zich leiden
door de gedachte dat afval gelijk staat aan voedsel.
Anders gezegd, een product bereikt nooit de eindfase (graf) maar
blijft onderdeel van een regeneratieproces (cradle). Een sterk
argument is ook dat wij onze levensstijl niet drastisch hoeven
te veranderen. Zo bedachten zij een biotelefoon met een zaadje
erin. Als je klaar bent met je telefoon, gooi je deze tussen de
planten. Langzaam breekt deze af en uit het zaadje groeit een
boom. Op 5 maart 2008 zal Michael Braungart het concept met
woord en beeld uitleggen, meer concrete voorbeelden geven en
ingaan op de stormachtige ontwikkelingen die c2c veroorzaakt.
Het idee lijkt zo voor de hand te liggen. Zorg ervoor dat al ons
afval hergebruikt kan worden en we hebben een groot milieu
probleem minder.
Sterker nog, het grootste voorbeeld is elke dag overal om ons
heen zichtbaar. De natuur weet niet beter. Het heeft uit
eindelijk moeten duren tot het moment dat Braungart en McDonough
elkaar jaren geleden in New York op een feestje ontmoetten. Die
avond waren zij uitsluitend in elkaar geïnteresseerd en uit hun
enthousiaste ideeën ontstond het cradle-to- cradle principe. In
tegenstelling tot onze gewoonte om alles na gebruik als afval in
het grave te gooien, besloten zij dat dat juist het moment van
de geboorte van iets nieuws moest zijn.
Interessant is dat het hen lukte om de aandacht van grote
bedrijven te trekken. Zo werkten zij aan projecten voor Fort
Motor Company, Nike en Unilever. Dat zij werden toegelaten ligt
enerzijds aan het enorme enthousiasme en grenzeloze vertrouwen
dat zij hebben voor hun design ideeën. Ze zijn specialisten op
hun gebied en leveren uitstekende kwaliteit. Anderzijds leveren
hun ideeën grote besparingen op. Er wordt geld mee verdiend en
dat wordt gewaardeerd. Daarom dat er graag en veel over hun
gepraat wordt, de beste reclame die je kunt hebben. Dit
compenseert meer dan voldoende voor het enigszins excentriek
overkomen van de heren.
De crisis waar we ons steeds duidelijker in bevinden, actueel
gemaakt dankzij documentaires als An Inconvenient Truth, levert
een extra impuls voor oplossingen zoals dit duo ze bedenkt en
uitwerkt. De uitdagingen waar wij op deze overvolle aarde voor
staan, kunnen alleen vanuit een nieuw kader en op creatieve
manier wordt aangegaan. Dat maakt het werk van Braungart en
McDonough zo inspirerend. Ze tonen ons niet alleen de weg naar
een nieuwe, groene wereld, ze laten tevens zien waar wij met
onze menselijke creativiteit toe in staat zijn.
Natuurvoedingsconsulenten en natuurvoedingsspecialisten
Ekozine, het E-zine over een duurzame samenleving
Stichting Duurzaam Verder. Een duurzame
samenleving, duurzame projecten
Subsidie op dubbel glas? Subsidie
op dubbel glas komt terug.
Subsidie voor windmolens en windenergie.
Subsidies voor windenergie. Windmolens in zee en op land.
Duurzame brandstoffen. Duurzame biobrandstoffen. Subsidie
duurzame brandstoffen.
|